Kino » archiwum » Córka kapitana

Podstawowe informacje

Tytuł
Córka kapitana
Tytuł oryginalny
Russkij bunt
Data premiery kinowej
2001-05-11
Kraj produkcji
Francja/Rosja 2000
Aktorzy i twórcy
reżyseria:
Aleksandr Proszkin (Aleksandr Proshkin)

scenariusz:
Stanisław Goworuchin
Władymir Żeleznikow
Galina Arbuzowa

aktorzy:
Mateusz Damięcki - Piotr Grinjow
Karolina Gruszka - Masza Mironowa
Jurij Bieliajew (Yuri Belyayev) - Komendant Mironow
Natalya Yegorova - Vasilisa Yegorovna
Vladimir Ilyin - Savelyich
Władimir Maszkow - Yemelyan Pugachyov
Yuri Kuznetsov - Ivan Ignatyevich
Olga Antonova - Cesarzowa Katarzyna II
Juozas Budraitis - Gubernator Orenburga
Mikhail Filippov - Hrabia Panin
Pyotr Zajchenko - Pyanov
Andrei Dudarenko - Beloborodov
Kseniya Gromova - Palashka
Konstantin Yushkevich - Maksimych
Sergei Varchuk - Zurin

zdjęcia:
Sergiej Juridskij

muzyka:
Vladimir Martynov

scenografia:
Władimir Jermakow
Aleksandr Tolkachyov

Opis filmu
"Córka kapitana" to rosyjska epopeja romantyczno-przygodowa z Mateuszem Damięckim i Katarzyną Gruszką w rolach głównych.
Powstała ona w oparciu o dwa opowiadania Aleksandra Puszkina. Jej akcja rozgrywa się w 1773 r., kiedy nad Uralem wybuchło bezlitosne i krwawe powstanie chłopskie, kierowane przez Kozaka dońskiego Jemieliana Pugaczowa. Powstańcy oblegli Orenburg, opanowali Powołże i zdobyli Kazań. Powstanie zostało stłumione, kiedy caryca Katarzyna II wysłała przeciwko powstańcom regularną armię.
Wydarzenia historyczne są tłem do pokazania prawdziwie wielkiej miłości pomiędzy dwojgiem bohaterów, niejako pretekstem do mówienia o honorze, odpowiedzialności, sile moralnej i odwadze.
"Myślę, że młody Griniow jest bohaterem na miarę naszych czasów, a mówiąc dokładnie - każdych mrocznych czasów. Podczas bratobójczych walk pozostaje wierny swojej miłości i postępuje zgodnie z tym, co dyktuje mu sumienie i honor. Dlatego zdołał wypełnić z honorem swoje obowiązki oficera i szlachcica, jak też ocalić dziewczynę, którą kochał" - mówi reżyser filmu, Aleksander Proszkin.
Zdjęcia do "Córki kapitana" kręcono przez prawie trzy lata, często w bardzo trudnych warunkach, przy kilkudziesięciostopniowych mrozach. Dla potrzeb filmu wykonano ponad 2000 kostiumów.
Scenografia i kostiumy z filmu stały się już obiektami muzealnymi. Forteca Bielogorskiego, zbudowana specjalnie do celów filmowych (autentyczne wymiary, z domami i kościołem w obrębie murów), została przekształcona w Muzeum Etnograficzne i Krajobrazowe Kazaków z Orenburga. Najciekawsze kostiumy zostały zaprezentowane na wystawie "Honorowy Obywatel Teatru", która miała miejsce w Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina na jesieni 1999 roku.