Kino » archiwum » Tomcio Paluch

Podstawowe informacje

Tytuł
Tomcio Paluch
Tytuł oryginalny
Le Petit Poucet
Data premiery kinowej
2003-12-05
Kraj produkcji
Francja 2001
Aktorzy i twórcy
reżyseria:
Olivier Dahan

scenariusz:
Olivier Dahan
Agnes Fustier-Dahan

aktorzy:
Samy Naceri - żołnierz
Catherine Deneuve - Królowa
Nils Hugon - Paluch
Raphaël Fuchs-Willig - Pierrot
William Touil - Martin
Pierre-Augustin Crenn - Jacques
Hanna Berthaut - Rose
Romane Bohringer - matka
Pierre Berriau - ojciec
Élodie Bouchez
Dominique Hulin - olbrzym
François Chattot - Le conseiller de la reine
Romain Duris - Strażnik królowej

zdjęcia:
Alex Lamarque

muzyka:
Joe Hisaishi

scenografia:
Michel Barthélémy

Opis filmu
„Pięciu chłopców zaginęło wieczorem w lesie"

Dawno, dawno temu... w domku na wsi, mieszkał sobie z rodzicami i z czwórką starszych braci nieśmiały, chłopiec o imieniu Tom. Stale nękany przez rodzeństwo, zaprzyjaźnia się z tajemniczą wróżką, Rose. Wojna domowa niszczy i dzieli kraj, zdesperowani rodzice nie mogąc dłużej wyżywić swoich dzieci porzucają je w zaczarowanym lesie. Dzieci w obawie przed wygłodniałymi wilkami uciekają do strzeżonego przez olbrzymiego ogra-kanibala zamku, który jest ojcem Rose. Tylko odwaga i przebiegłość Toma może ocalić ich i królestwo...

„Tomcio Paluch" to film o dzieciach - notka reżyserska

„Tomcio Paluch" to opowieść o przetrwaniu, którego początek zaczyna się od słabości i pasywności a przechodzi do siły i odpowiedzialności, od przerażenia i grozy towarzyszącym dzieciństwu aż po wyzwania dorosłego życia. Tom musi stawić czoła wszystkim lękom - tym, kryjącym się w nim samym oraz tym realnym zagrożeniom. Zmuszony jest wykorzystać swoją wewnętrzną siłę, inteligencję i dobre serce aby je pokonać. Jest wymarzonym bohaterem dla dzieci.

Jego rodzina nie może mu pomóc. Tom w chwili próby jest sam.

Wszyscy widzą w Tomie słabeusza. A on jest wrażliwy i inteligentny wychowany w biedzie w kraju zniszczonym przez wojnę. Nie ocenia desperackiego aktu swoich rodziców, jest jednak zarażony strachem i okrucieństwem, które to przenikają do jego życia. Dręczony przez rodzeństwo i straszliwie samotny, Tom uwięziony jest między beznadziejną rzeczywistością a wyimaginowanym życiem. Jednak dzięki trudnym doświadczeniom uczy się, dorasta i staje się silniejszym.

Współczesna opowieść

„Tomcio Paluch" przypomina mi opowieści, które czytywała mi babcia. Wspomnienie to pomogło mi w odpowiednim podejściu do poruszanego tematu. Opowieść ta porusza tematy pojawiające się w każdej z moich prac: rozpad rodziny, zamieszanie i brak równowagi emocjonalnej zrodzonej w wyniku porzucenia dzieci przez rodziców.

„Tomcio Paluch" ilustruje ogromną niemoc rodziców i opiekunów. Brak środków do życia zmusza rodziców do porzucenia Toma i jego braci. Cierpienia związane z wojną wyczerpują ich, dzielą, wypaczają emocje i niszczą wszystkie nadzieje. Współczesne znaczenie tego opowiadania jest zarówno uderzające jak i nieuniknione.

Widowiskowa opowieść

Film jest ambitny, bogaty w autentyczne historie i nieskrępowane przedstawienie ich magicznego i niezwykłego charakteru. Każda scena ilustruje sprawę obrazowo, film kręcony był w większości w studio. Jednakże najważniejszymi dla mnie są emocje, które przekazuje ten film: uniwersalne odczuwanie czułości, dumę, strach. Statyczne, realistyczne sytuacje (praca w polu) są alternatywą dla scen akcji ( przekraczanie rzeki, atak wilków), scen komediowych (zaczarowany ogród) lub przerażających (Ogr i jego córki) i przejmującej czułości (nieśmiałość Toma, niepewne uczucie do Rose).
W skrócie, zamierzałem stworzyć magiczny świat marzącego dziecka stojącego niewzruszenie jedną nogą w realnym świecie.